as_czerwony.jpg
HomeBadania urzędowe, paszporty

Lecznica Weterynaryjna "as" z upoważnienia Powiatowego Lekarz Weterynarii prowadzi urzędowe obserwacje, w celu wykluczenia wścieklizny u zwierząt, które zraniły człowieka.

 

Wścieklizna jest ostrą chorobą wirusową charakteryzującą się porażeniem ośrodkowego układu nerwowego, z następującym porażeniem mięśni i zgonem.

Wirus obecny jest w ślinie, wydzielinach i wydalinach chorych zwierząt. Najczęściej do zakażenia dochodzi przez wprowadzenie śliny do rany w czasie pokąsania. Największe niebezpieczeństwo dla ludzi stanowią chore psy i koty, które zarażają się zwykle od dzikich zwierząt.

Zwierzęta chorują na jedną z dwóch form wścieklizny - pierwsza, charakteryzującą się podnieceniem , pobudzeniem (ataki silnych pobudzeń nerwowych gryzienie i łykania przedmiotów niejadalnych) z następującym porażeniem mięśni i zgonem lub drugą, w której dominują objawy apatii następnie porażeniem mięsni i zgonem. W obydwu przypadkach na skutek kłopotów z połykaniem występuje wodowstręt. Wirusy wnikają przez uszkodzoną skórę lub błony śluzowe do organizmu następuje ich wstępne namnażanie, następnie za pośrednictwem nerwów obwodowych wędrują do rdzenia kręgowego i mózgu. U ludzi okres wylęgania waha się od 10 dni do 1 roku (średnio 30-50 dni). Jest krótszy u pacjentów z rozległymi pogryzieniami głowy lub tułowia.

Zwierzę, które ugryzło człowieka, a nie wykazuje żadnych symptomów choroby, powinno być przez 15 dni obserwowane przez lekarza weterynarii. W przypadkach wątpliwych okres obserwacji może być przedłużony. W przypadku pogryzienia przez zwierzę podejrzane o postępowaniu decyduje lekarz medycyny.

Zasadniczym elementem zapobiegania wściekliźnie jest dbanie właścicieli aby ich zwierzęta były szczepione i nie puszczane samopas. Zmniejszanie ilości zwierząt bezpańskich. Zaszczepienie, co najmniej 70% populacji psów w istotny sposób ogranicza szerzenie się choroby, nawet na terenach, na których wścieklizna występuje stale. Zaleca się również szczepienie kotów.

Kontrolowanie wścieklizny wśród dzikich zwierząt jest dużo trudniejsze. Stosuje się szczepionki doustne rozkładane w terenie.

Wścieklizna rzadko rozwija się u ludzi, u których natychmiast po ugryzieniu zastosuje się odpowiednie postępowanie medyczne. Istotne znaczenie ma jak najszybsze prawidłowe odkażenie rany.

Bardzo szybko powinno się rozpocząć uodparnianie człowieka w przypadkach, gdy:

  • zwierzę, z którym był kontakt jest chore na wściekliznę, lub wystąpią objawy wścieklizny w okresie obserwacji przez lekarz weterynarii
  • nie można było przeprowadzić obserwacji zwierzęcia
  • w okresie obserwacji zaczyna ono zachowywać się w sposób nietypowy
  • pogryzienie nie było niczym sprowokowane, a w okolicy występuje wścieklizna
  • ugryzło zwierzę, w populacji, których wścieklizna występuje często (głównie wśród borsuków, jenotów, lisów, nietoperzy)
  • Osoba pokąsana przez zwierzę zawsze powinna zgłosić się do lekarza medycyny a zwierzę powinno być poddane obserwacji weterynaryjnej.

Ogólnopolska Baza Lyssetek

Lyssetky to międzynarodowy system identyfikacji zwierząt szczepionych przeciwko wściekliźnie. Nazwa pochodzi od greckiego słowa lyssa oznaczającego wściekliznę.
Lyssetky wydawane są w naszej Lecznicy przy okazji szczepienia psa przeciwko wściekliźnie. Zmieniające się co roku kształt i kolor informują o tym, czy zwierzę zostało zaszczepione i w którym roku. Każdy znaczek posiada indywidualny numer, który pozwala z łatwością ustalić dane właściciela zwierzęcia. Jest to pomocne w przypadku, gdy zwierzę zaginie. Na rewersie znajdują się numer telefonu oraz adres www do całodobowej wyszukiwarki oraz kod QR, pozwalający na jeszcze szybsze odnalezienie danych właściciela.

Numer każdej Lyssetky i dane właściciela są zapisane w bazie danych naszej Lecznicy.
Dzięki powstaniu ogólnopolskiej bazy Lyssetek na portalu Vetopedia.pl można również wyszukiwać dane przez internet oraz telefon komórkowy. Aby wprowadzić dane zwierzęcia do Ogólnopolskiej Bazy Lyssetek, po szczepieniu i otrzymaniu Lyssetky od lekarza weterynarii, wystarczy wypełnić odpowiedni formularz na stronie www.vetopedia.pl . W formularzu należy podać dane identyfikacyjne, czyli numer Lyssetky i numer chipa (jeśli zwierzę go posiada), dane zwierzęcia oraz dane kontaktowe jego właściciela. Za pomocą wyszukiwarki dog id (www.pl.dogid.eu) możemy szybko odnaleźć dane właściciela, lub informację gdzie takich danych szukać w przypadku gdy odnaleźliśmy zwierzę i posiadamy numer jego identyfikatora.W tym celu wpisujemy w pole wyszukiwarki numer ,który widzimy na identyfikatorze lub numer chipa system połączy się z odpowiednia bazą i poinformuje o znalezieniu (lub nie) właściciela.
Dostępna jest również całodobowa linia telefoniczna (tel. 22 100 69 29) informująca o danych właściciela i dacie szczepienia.
Kod QR daje możliwość odczytania z telefonu komórkowego (w smartfonach aplikacje SKAN, QRReader itp.) danych o właścicielu znalezionego psa.


Lecznica prowadzi mikroczipowanie zwierząt oraz posiada uprawnienia wydawania paszportów

Identyfikacja i paszporty.

(poniżej link do szczegółowych wymagań weterynaryjnych w krajach UE).

Od 1 października 2004 roku obowiązują nowe przepisy Unii Europejskiej, które ułatwiają podróże z czworonogiem na terenie krajów Unii (z wyjątkiem Irlandii, Wielkiej Brytanii oraz Szwecji, które nie zmieniły swoich procedur). Upoważnieni lekarze weterynarii wydają właścicielom paszporty dla zwierząt. Paszporty otrzymują psy, koty oraz fretki. Dokument jest dwujęzyczny (w Polsce polsko-angielski). Paszport służy do jednoznacznej identyfikacji zwierzęcia, dlatego konieczne jest dodatkowe oznaczenie pupila przy pomocy tatuażu lub mikroczipa. Tatuaż u zwierzęcia jest jedynie rozwiązaniem przejściowym. Docelowym sposobem oznakowywania zwierzęcia będzie w przyszłości wszczepianie mikroczipa. Informacje jakie zawarte są w paszporcie:

  • dane o właścicielu / właścicielach;
  • opis zwierzęcia + jego zdjęcie (niekonieczne),
  • oznaczenia zwierzęcia (informacje o tatuażu i / lub mikroczipie;
  • informacje o szczepieniach przeciwko wściekliźnie (data szczepienia: minimum 30 dni przed wyjazdem i nie później jak 12 miesięcy w chwili przekraczania granicy);

Szczegółowe wymagania weterynaryjne dotyczące podróżowania ze zwierzętami na terenie Europy


Wzór paszportu

wzĂłr paszporu dla zwierzÄ…t


Identyfikacja zwierząt.

W tej chwili stosuje się najczęściej dwie metody pozwalające na identyfikację zwierząt

  • Tatuaż - metoda ta jest stosowana coraz rzadziej. Adresy osób wykonujących tatuaże zwierzętom można uzyskać w związkach hodowców.
  • Wszczepianie microchipa

Maleńki microczip, wielkości ziarnka ryżu jest bezboleśnie aplikowany podskórnie w okolicy karku. Implementacja microczip odbywa się przy pomocy igły nieco grubszej niż normalna igła do iniekcji.

Każdy microczip posiada swój unikatowy numer odczytywany przy pomocy specjalnego czytnika (skanera). Pod tym numerem, w komputerowej bazie danych zapisane są dane osobowe właściciela zwierzęcia - imię, nazwisko, pełen adres z numerem telefonu oraz podstawowe dane dotyczące zwierzęcia. Kiedy pies czy kot trafi do schroniska, za pomocą czytnika odszukujemy implant i odczytujemy numer. Porównując go z numerami w bazie danych możemy odnaleźć właściciela. Dzięki microczipowi w bardzo prosty sposób następuje identyfikacja zwierzęcia i jego właściciela

Podstawową częścią microczipa jest mały układ scalony zaprogramowanego losowo wybranym 15 cyfrowym numerem. Całe to urządzenie mierzące ok. 9mm x 1,5mm jest zatopione w szklanej kapsułce, która wielkością zbliżona jest do ziarenka ryżu i mierzy 12mm x 2.1mm Ze względu na to, że mikroprocesor nie potrzebuje źródeł zasilania można przyjąć, że jego działanie trwa dziesiątki lat, a więc dużo dłużej niż życie przeciętnego zwierzęcia. Mikroprocesory pozwalają na bezbłędną identyfikację, która nie traci swej aktualności wraz z upływem czasu podczas gdy tatuaże z czasem stają się nieczytelne.

Zgodnie z zaleceniami microczip jest implantowany podskórnie na grzbiecie pomiędzy łopatkami bądź w środkowej części szyi po jej lewej stronie. Nasze doświadczenie pozwala nam zalecać jako miejsce implantacji grzbiet. Miejsce to powoduje zdecydowanie mniejszy dyskomfort dla zwierzęcia. Sam zabieg wszczepienia jest bezbolesny i zwykle zwierzęta reagują jak na normalny zastrzyk.

Psy i koty identyfikuje się podczas ich pierwszych szczepień. Oczywiście identyfikację można przeprowadzić również w późniejszym okresie.

Lecznica As 2012